Μανόλο, η (ανύπαρκτη) περηφάνια μόνο δεν φτάνει!

Αναρωτιόμαστε τι άλλο ακόμα θα δουν τα μάτια μας.

Η "αρμάδα" του "πολύ" Μανόλο Χιμένεθ κατάφερε και πάλι να σκορπίσει απογοήτευση και προβληματισμό, με την ισοπαλία που παραχώρησε στην αδύναμη Κέρκυρα εντός έδρας. 

Η μόνη ελπίδα που' χε απομείνει στον κόσμο της Ένωσης ήταν ο Ισπανός τεχνικός, που με την εμπειρία και τη δύναμη του λόγου του θα μπορούσε να βγάλει απ' το τέλμα την άρρωστη ΑΕΚ. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε ποτέ, και σιγά σιγά η μεγάλη ομάδα που έχουν δει μικροί και μεγάλοι να πρωταγωνιστεί εντός και εκτός συνόρων, παραπαίει και υποτιμάται από υποδεέστερους αντιπάλους.

Και πως να μην συμβαίνει αυτό όταν ο Έντερ ΞΑΦΝΙΚΑ, κι εκεί που ήταν ξεγραμμένος, ξεκινάει βασικός, ο επίσης ξεγραμμένος Γκερέιρο μπαίνει στο τελευταίο 15λεπτο για να αλλάξει τη ροή του παιχνιδιού (;), ο Λύμπε που θυμίζει παλαίμαχο παίκτη αγωνίζεται ολόκληρο το 90λεπτο, ο Σκόκο για ακόμα μια φορά αποφασίζει να αφήσει τον καλό του εαυτό στα αποδυτήρια, και ο Μπλάνκο χάνει εκνευριστικά απλά τις λιγοστές ευκαιρίες που του παρουσιάζονται.

Ήταν στιγμές στο συγκεκριμένο παιχνίδι που έλεγες από μέσα σου να μπει ο Τζεμπούρ και να καθαρίσει το ματς με το πάθος του.

Πως να μην απογοητεύεται λοιπόν ο Αεκτζής φίλαθλος όταν βλέπει αυτά τα χάλια; Όταν ακούει απ' τον Χιμένεθ ότι χρειάζεται καλές μεταγραφές για να πάρει την 3η θέση  στο πρωτάθλημα (!); Δεν υπάρχει λοιπόν χρόνος για χάσιμο και πρέπει επιτέλους να μπει βαθιά το χέρι στη τσέπη για μια νέα ΑΕΚ. Κι αν δεν τους αρέσει ας κρατήσουν τους ποιοτικούς μόνο ποδοσφαιριστές, όπως είναι ο Τζεμπούρ, κι ας αφήσουν τα παρασκηνιακά κολπάκια τύπου Μπάγεβιτς, που είχε στείλει για πολλούς μήνες τον Αλγερινό στη Σκωτία.

Αξίζουν, πάντως, αρκετά μπράβο στον συγκλονιστικό και πάλι Νίκο Γεωργέα, ο οποίος ελπίζουμε να μην ξαναμείνει εκτός 11άδας έως το τέλος της τρέχουσας αγωνιστικής περιόδου, και στον Καράμπελα που έδωσε ότι περισσότερο μπορούσε.

Υ.Γ. ΑΜΠΝΤΟΥΡΑΧΑΜΙ και ξερό ψωμί!