ΣΕΙΣΜΟΣ...

Φιρί φιρί το πάνε ο Χιμένεθ και οι παίκτες του να γκρεμίσουν κανένα φούρνο σε εποχές δύσκολες. Δεύτερο σερί καλό ματς με δυνατό αντίπαλο είχαμε καιρό να δούμε. Πέρα από την πλάκα, την Κυριακή το βράδυ στο Μαρούσι είδαμε μια ΑΕΚ να παίζει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας (έστω και για ένα ημίχρονο) με πολύ καλή κατά διαστήματα κατοχή μπάλας. Στο δεύτερο έκατσε πίσω και έδωσε την πρωτοβουλία των κινήσεων στην ομάδα από το Βόλο. Ίσως σε κάποιους ρομαντικούς με μνήμες παλαιότερων ετών (π.χ. 93’-96’) να μην «κάθεται» καλά αυτό το πράγμα, αν όμως το σκεφτεί καλύτερα θα διαπιστώσει πως αυτή η ομάδα, μας κέρδισε μέσα-έξω φέτος με χαρακτηριστική ευκολία και έγραψε ειδικά στο ΟΑΚΑ μία από τις πιο μαύρες σελίδες στη σύγχρονή μας ιστορία. Οπότε, έγινε τουλάχιστον ένα βήμα. Είδα παίκτες να σκυλιάζουν στην κυριολεξία για να κερδίσουνε την κάθε μονομαχία και με μοναδική εξαίρεση τη γνωστή παραφωνία που ακούει στο όνομα Μάκος, έμεινα αρκετά ευχαριστημένος. Καιρός για πανηγύρια δεν υπάρχει, αύριο είναι το σημαντικότερο ματς των πλέι-οφ (ως το επόμενο) και μετράμε σημαντικές απώλειες. Περιμένω κλειστό ματς (ειδικά από μεριάς Χιμένεθ) και βλέπω πολύ Χ. Επίσης πιστεύω πως ο Τσινιάρης που μέχρι τώρα δεν έχει δώσει δικαιώματα, θα προσπαθήσει να κόψει το καρπούζι ακριβώς στη μέση και δε θα αγχωθεί για τον ΠΑΟ, ο οποίος όλο και «πέφτει» παρασκηνιακά μετά τις τελευταίες εξελίξεις στο θέμα της πολυμετοχικότητας. Το μόνο που φοβάμαι είναι ότι όσο και να «πέσει», δύσκολα θα μας «φτάσει» σε επίπεδο παρασκηνίου. Αύριο θα δείξει. Υπομονή.