ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΕΛΟΣ

Μετά το τέλος της (χειρότερης την τελευταία 20ετία ) χρονιάς, είμαστε πλέον σε θέση να βγάλουμε ένα συνολικό συμπέρασμα για την εικόνα της ομάδας όλη τη σεζόν. Τους πρώτους μήνες, υπήρχε μια πανωλεθρία σε όλα τα μέτωπα. Τα όνειρα πολλών ΑΕΚτζήδων για τη χρονιά, τα οποία βέβαια κακώς είχαν δημιουργηθεί το καλοκαίρι λόγω του καιρού και λόγω της ευγενικής συνδρομής του προηγούμενου προπονητή, πήγαν από νωρίς περίπατο. Λίγο η πρώτη ήττα που ήρθε με το καλημέρα (1^η αγωνιστική με την Κέρκυρα παρά τις πολλές χαμένες ευκαιρίες-γύρω στις 15), λίγο η τραγική εμφάνιση με την Τρίπολη στο ΟΑΚΑ(παρά τα 3 πέναλτυ που αρνήθηκε ο Κουκουλάκης) και στα καπάκια η εύκολη ήττα στο Βόλο, έδειξαν και στον πλέον αισιόδοξο πως η χρονιά θα ήταν τουλάχιστον δύσκολη. Οι νίκες στα ντέρμπι του πρώτου γύρου έδιωξαν λίγο το άγχος από τα πόδια των παικτών και έδωσαν δύναμη στον καινούριο προπονητή να συνεχίσει το δύσκολο έργο του. Η χρονιά συνεχιζόταν με αλλεπάλληλα σκωτσέζικα ντουζ για τους παίκτες αλλά και τον κόσμο (νίκες σε Εργοτέλη, Σέρρες, Ξάνθη και ήττα (τι ήττα) εντός με Βόλο, Άρη). Μοναδική πηγή αισιοδοξίας υπήρξε η νίκη με 4-0 επί του ΠΑΟΚ . Παιχνίδι στο οποίο επιτέλους έπειτα από 2 χρόνια ξύπνησε προπονητής της ΑΕΚ και έβγαλε το Σκόκο από τον ασβέστη για να τον περάσει μπροστά σαν δεύτερο επιθετικό. Ακόμη και στο κρισιμότερο σημείο της σεζόν όμως, τα Σκωτσέζικα ντουζ δε σταμάτησαν. Αρχιδάτη(ας μου επιτραπεί η έκφραση ) νίκη και πρόκριση στον τελικό Κυπέλλου αλλά αμέσως μετά η κουρασμένη και με ελλείψεις Ένωση συντρίβεται στο Καραϊσκάκη με 6-0(!) σε μία από τις μελανότερες σελίδες της ιστορίας της. Τελικώς η κατάκτηση του Κύπέλλου και 3-4 καλές εμφανίσεις στα πλέι οφ μετρίασαν κάπως την άσχημη εικόνα που αντικρίσαμε σχεδόν όλη τη χρονιά. Στο τέλος όμως πάλι με πικρή γεύση στο στόμα μείναμε, αν και το πρόσημο από την αλλαγή προπονητή και μετά μάλλον θετικό είναι. Λέγοντας αυτό, εννοείται(το τονίζουμε) πως δεν μικραίνουμε σαν μέγεθος την ΑΕΚ. Αν αξιολογήσουμε όμως το φετινό ρόστερ σε βάθος και ποιότητα, θα δούμε ότι ήταν τρομερά ανομοιόμορφο βάσει παντελούς έλλειψης σχεδιασμού, κάτι που φάνηκε και μέσα στη χρονιά και θα συμπεράνουμε ότι η φετινή ομάδα είχε ταβάνι και μάλιστα χαμηλό. Κραυγαλέα περίπτωση ανομοιομορφίας, το γεγονός ότι ενώ υπήρχαν τρεις πρωτοκλασάτοι επιθετικοί (Μπλάνκο, Σκόκο, Τζιμπούρ) και πίσω τους ο Λύμπε(τον βάζω δευτερεύων μόνο λόγω ηλικίας, άλλωστε σαν τέτοιος ξεκινούσε τη σεζόν), αξιόπιστο πλάγιο μπακ δεν υπήρχε ούτε για δείγμα. Ο Καράμπελας κάνει συγκλονιστικό δεύτερο γύρο αλλά επίσης κάνει και τα 100μ. κοντά στο λεπτό. Ο Γιάχιτς…, τι να πούμε; Ο Γεωργέας είναι με προβλήματα, ο Λαγός δε μπορεί να θεωρηθεί μπακ και ο Αργυρίου μέχρι πέρσι έπαιζε στον Πανθρακικό και εκεί όχι πάντα. Ο Ντάντομο είναι επιθετικό μπακ με πολύ ωραίο γλυκό πόδι αλλά μην του πεις για άμυνα, τον ξενέρωσες αφάνταστα. Πάμε στα σέντερ μπακ τώρα. Για το γεγονός πως με κάθε απουσία του Δέλλα, πίσω είχαμε παλλίροιες άνω των 10 μποφόρ, δε χρειάζεται καν να μιλήσω. Επίσης όποτε χτυπούσε ο Μανωλάς έπεφταν όλοι από πάνω του έντρομοι. Είναι και καλό αυτό βέβαια αλλά μάλλον, είναι περισσότερο κακό. Και ξαναγυρνάω στο θέμα των φορ. Δέχομαι ότι με την υπάρχουσα κατάσταση(μεγάλες μειώσεις στο μπάτζετ), ο Μπλάνκο εφόσον ζητούσε πολλά χρήματα για να ανανεώσει και εφόσον σαν παίκτης μπορούσε να αξιοποιηθεί ΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΕΑΝ υπήρχαν οι κατάλληλοι συμπαίκτες δίπλα του (δυνατό φορ να ανοίγει χώρους και χαφ που δημιουργούν εύκολα ευκαιρίες για γκολ με κάθετες μπαλιές ή σέντρες όπως την πρώτη του χρονιά στην ΑΕΚ με Λύμπε 4 χρόνια νεότερο, Καφέ ομοίως, Ριβάλντο, Εντίνιο, Ζούλιο Σέζαρ κ.ά.), έστρεφε τις πιθανότητες παραμονής του εναντίον του. Αμφιβάλλω βέβαια σφόδρα, αν τον παραπάνω απλούστατο συλλογισμό κατάφερε να τον κάνει έστω και ένα άτομο εντός της Διοίκησης. Έστω λοιπόν πως με τον Μπλάνκο υπάρχουν ελαφρυντικά για τη Διοίκηση(λέμε τώρα). Για την υπόθεση του Τζιμπούρ, τι ελαφρυντικά να βρούμε; Εκεί δεν υπάρχει κανένα τέτοιο. Μα είναι δυνατόν μετά από τόσα επικοινωνιακά επεισόδια που έκαναν λόγο για σίγουρη συμφωνία με τον παίκτη, να γίνεται ό,τι γίνεται(σ.σ. λύση του συμβολαίου) χωρίς να υπάρχει μία ρήτρα για πιθανή μετακόμισή του σε άλλη ελληνική ομάδα; Τουλάχιστον ερασιτεχνικός αυτός ο χειρισμός. Για το θέμα του Σκόκο δε μένει να πούμε κάτι. Αν κατάφερνε η Διοίκηση να κάνει το 3/3 στις ανεπιτυχείς ανανεώσεις συμβολαίου, έπρεπε να ασχοληθεί με κάτι άλλο πέραν της μπάλας. Πάμε στον προπονητή.

Για μένα ήταν μεγάλο λάθος η ανανέωση του συμβολαίου του Χιμένεθ με απολαβές 1εκ. ευρώ το χρόνο. Όσο και αν πήρε αρκετούς πόντους με το Κύπελλο, τις πρώτες εμφανίσεις των πλέι οφ αλλά γενικότερα με το συμμάζεμα στις εμφανίσεις όσο και αν το ρόστερ δε βοηθούσε και πολύ, είναι μαθηματικά βέβαιο πως στη φετινή ΑΕΚ των μειώσεων και των συμβολαίων της τάξης των 200.000 ευρώ, με το που έρθουν οι πρώτες γκέλες(δύσκολο να αργήσουν με τέτοιο ρόστερ), η πίεση που θα πέσει στις πλάτες των υψηλόμισθων(βλέπε Χιμένεθ-Σκόκο) θα είναι μεγάλη και η διοίκηση θα έχει μετρημένες επιλογές για να διώξει το βάρος από πάνω της. Την αποπομπή του ενός(Χιμένεθ) ή και των δύο. Με λύσεις τύπου Κοντοέ(γρήγορος και μαντουμαδόρος αμυντικός αλλά αν ανέβει τη σέντρα πρέπει να παίρνει πρόστιμο) και Σιαλμά(τσαγανάτος και κινητικός επιθετικός αλλά όχι για ΑΕΚ), η 4^η θέση του χρόνου θα είναι επιτυχία. Τι να την κάνω την ελληνοποίηση αν είναι να πάρουμε χειρότερους Έλληνες ακόμη και από αυτούς που έχουμε; Αναμένουμε νεότερα λοιπόν για μεταγραφικές κινήσεις και εδώ είμαστε, δε χανόμαστε.