Και εκεί που ανταλλάσοντας ευχές,είχαμε πειστεί όλοι μέσα μας πως η νέα χρονιά θα είναι σε δυσκολία τουλάχιστον ισάξια με την προηγούμενη,ήρθε μια ποδοσφαιρική ομάδα να μας στείλει το μήνυμα αισιοδοξίας που ψάχναμε τόσα χρόνια.
Η ΑΕΚ λοιπόν έκανε δώρο όχι ένα ημίχρονο αλλά ολόκληρο παιχνίδι στη Δόξα Δράμας και νομίζω πως με τη σημερινή εικόνα της Ένωσης,αν οι φιλοξενούμενοι δεν προέρχονταν από ένα τόσο αρνητικό σερί(ώστε να έχουν αποκλειστικό σκοπό την ισοπαλία) και το πίστευαν λίγο παραπάνω,τότε ίσως έφευγαν και με το διπλό από το ΟΑΚΑ.Μια Δόξα Δράμας η οποία ήταν άριστα στημένη από την αλεπού που ακούει στο όνομα Μάκης Κατσαβάκης και είναι ό,τι κοντινότερο υπάρχει από τους Έλληνες προπονητές στον μεγάλο Νίκο Αλέφαντο,μετρ στο παρελθόν στο να παίρνει ομάδες από το μηδέν και να τις ανασταίνει.
Πάμε όμως στο παιχνίδι.Είδαμε μια ΑΕΚ να μην έχει καμία σχέση με την ομάδα των προηγούμενων παιχνιδιών.Μία κοιμισμένη ΑΕΚ,με μηδενική ανάπτυξη,χωρίς να έχει κυκλοφορία μπάλας,με πολλά ατομικά λάθη σε άμυνα και σε όλες τις γραμμές.Αλλά το κυριότερο με μηδέν καθαρό μυαλό απέναντι στη μαζική άμυνα των νεοφώτιστων.Με όλα τα παραπάνω, ήταν βέβαιο πως με τις πρώτες χαμένες ευκαιρίες του Σιαλμά-που δε θα μπω καν στον κόπο να σχολιάσω- οι Δραμινοί θα έπαιρναν τα πάνω τους και οι κιτρινόμαυροι θα πνίγονταν από το άγχος όσο περνούσε η ώρα.Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Αργυρίου που ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο αδυνατούσε να κάνει έστω ένα κοντρόλ χωρίς πίεση.Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή.
Είδαμε έναν Κωνσταντόπουλο που δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερα προβλήματα αλλά ταυτόχρονα ούτε και ενέπνευσε εμπιστοσύνη.Ο Γεωργέας έδωσε μάχες και κέρδισε τις περισσότερες,ο Αργυρίου ήταν κακός και το κέντρο άμυνας (Κάλα,Κοντοές) με αρκετά αβίαστα λάθη.Για το δίδυμο Μάκου-Ρίκκα στα χαφ δε θα πω απολύτως τίποτα,άλλωστε και οι τυφλοί είδαν απόψε.Ο Κλωναρίδης ήταν κινητικός αλλά χωρίς ουσία,ο Σιαλμάς το ίδιο.Το κακό όμως με το Σιαλμά είναι ότι οι χαμένες ευκαιρίες του(πάντως μία από αυτές τη δημιούργησε μόνος του με μπούκα από τα αριστερά) ήταν αυτές που στοίχισαν από την ομάδα τη νίκη. Ο Κάρλος ήταν εκτός αγώνα και παρουσιάστηκε μετά από πολύ καιρό κακός,αλλά να είσαι κακός λόγω φόρμας δεν πειράζει,να είσαι αδιάφορος όμως ενοχλεί.Ο Μπέλεκ έδωσε αρκετές μάχες και κάποιες στιγμές φάνηκε να παλεύει μόνος του αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό απ’ό,τι φάνηκε.
Για τον προπονητή έχω να πω ότι γενικά το ματς δεν τον πήγε απόψε.Ο Μάκος με το Ρίκκα έχουν δείξει το ποιόν τους εδώ και καιρό,δεν υπήρχε λόγος να γυρίσει ο Γεωργέας πίσω.Άλλωστε μας έδειξε στα προηγούμενα ματς πως είναι μακράν ο καλύτερός μας αμυντικός χαφ(έστω κατά συνθήκη) απόντος του Βάργκας.Δεν υπήρχε νεύρο στη μεσαία γραμμή και οι Δραμινοί απλά παραθέτοντας την ψυχή τους στο γήπεδο πήραν σχεδόν εύκολα τη μάχη αυτή.Επίσης οι αλλαγές κάθε άλλο παρά δικαίωσαν τον Κωστέ,αλλά τι να κάνει και αυτός αν ο Αγγαρέϊρο μπήκε να παίξει λες και τον σήκωσαν από το τραπέζι με τη γαλοπούλα;Ο Λεονάρντο ήταν δύσκολο να μπει και να βοηθήσει μετά από τέτοια αποχή.Ο Καφές έπαιξε λίγο και δε μπορεί να κριθεί αλλά φάνηκε και αυτός βαρύς και ανέτοιμος στην επανεμφάνισή του.
Σαν συμπέρασμα,έχουμε να πούμε πως δεν έχει άλλη επιλογή η ομάδα από το να κρατήσει τα (όποια) θετικά του αγώνα αυτού παρακαταθήκη για το μέλλον.Για παράδειγμα,δείχνει στους παίκτες μας(αλλά και τον προπονητή) ποιος είναι ο τρόπος να πάρουν αποτέλεσμα σε μία δύσκολη έδρα(σ.σ. Καραϊσκάκη) από μια ομάδα στα χαρτιά αρκετά ανώτερη από τη δική μας.Ο χρόνος θα δείξει αν ο αγώνας αυτός έκανε καλό ή κακό στην ΑΕΚ αν και πιστεύω πως πολύ δύσκολα θα ξαναδούν (έστω) τον σημερινό κόσμο στο ΟΑΚΑ οι διοικούντες(;).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου