Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΜΟΣ!

Πριν την έναρξη της χτεσινής πρεμιέρας σίγουρα οι περισσότεροι περιμέναμε να δούμε τη μελέτη του Σάντος στο ματς αποτυπωμένη σε ενδεκάδα και τακτική αντίστοιχα αλλά δεν είδαμε τίποτα από τα δύο. Ενώ και οι πέτρες γνώριζαν ότι η δεξιά πλευρά των Πολωνών είναι η καλή τους, ο Σάντος προτίμησε διάταξη 4-3-3 με Σαμαρά έξω αριστερά να κυνηγάει το αντίπαλο μπακ όταν ανεβαίνει. Φυσικό επακόλουθο ήτανε ο Χολέμπας να μοιάζει αβοήθητος ανάμεσα σε τουλάχιστον δύο αντιπάλους. Οι μόνες φορές που ανακόψαμε αντίπαλη επίθεση από τα αριστερά μας ήταν όποτε έκλινε προς τα κει ο Μανιάτης για βοήθεια. Ούτε ο Νίνης «βγήκε» σαν επιλογή στον Σάντος, ο οποίος πέρα από τα αρχικά λάθη στον καταρτισμό της 11άδας, είχε να αντιμετωπίσει και τον απροσπέλαστο Καρβάλιο (ρέφερι) αλλά και τις 2 ξαφνικές «εξόδους» των κεντρικών του αμυντικών.

Μέσα σε ένα κλίμα που μύριζε αποσύνθεση, η Ελλάδα έβαλε τα καλά της, τα οποία κράταγε για να τα εμφανίσει όλα μαζί στο δεύτερο ημίχρονο. Η είσοδος του συνήθους «από μηχανής θεού» Σάλπι, του βράχου Κυριάκου και του πολύ ταλαντούχου και ξεψάρωτου Φορτούνη άλλαξε πλήρως τα δεδομένα του παιχνιδιού. Δε μπορεί κανείς να καταλογίσει ευθύνες στον αγέρωχο αρχηγό Καραγκούνη για το πέναλτι. Στην κυριολεξία έχει οργώσει όλο το γήπεδο με ή και χωρίς τη μπάλα. Ο Κατσούρ θύμισε 2004, ο Μανιάτης ακόμη τρέχει, ο Τόρο (ξανα)απέδειξε ότι κάτι Ράφαελ και κάτι Αρμπελόες τους έχει για πρωινό και εν τέλει πήραμε τουλάχιστον την ισοπαλία, η οποία στο ημίχρονο έμοιαζε όνειρο θερινής νυκτός.

Πάμε για νίκη με τους ζαλισμένους Τσέχους και ποιος μας πιάνει!

ΠΡΟΤΑΣΗ:

Ολλανδία – Δανία                2-3 γκολ

Γερμανία – Πορτογαλία       1