ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗΝ ΑΣΠΡΗ -ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ- ΜΕΡΑ!

Επειδή όποιος ασχολείται με το ρεπορτάζ της συγκεκριμένης ομάδας πρέπει να είναι ο καλύτερος πελάτης των φαρμακείων της περιοχής του, εμείς από την πλευρά μας θα προσπαθήσουμε απλά και μόνο να καταγράψουμε τις κινήσεις που έχουμε παρακολουθήσει τον τελευταίο καιρό χωρίς να ρισκάρουμε κάποια πρόβλεψη.

Έχουμε και λέμε. Από το Φεβρουάριο ακούμε ότι «ο πιο κρίσιμος μήνας (εξωαγωνιστικώς μιλάμε πάντα) της ιστορίας της ΑΕΚ είναι ο Μάρτιος». Το Μάρτιο άρχισε να αχνοφαίνεται πάλι στον ορίζοντα ο Νικολαΐδης και τα σχέδια σωτηρίας. Τον Απρίλιο αρχίσαμε να μετράμε αντίστροφα μέχρι το Μάϊο, αναμένοντας τη Γενική Συνέλευση των μετόχων οι οποίοι ήθελαν ειδική πρόσκληση ώστε τελικά να μην παρευρεθούν καν. Απίθανα πράγματα! Τον τελευταίο μήνα προκρίθηκε τελικά η λύση του Θ(ε)ωμά Μαύρου! Οι συζητήσεις περί φθοράς του παλαίμαχου άσσου της Ένωσης στο νέο του πόστο δίνουν και παίρνουν αλλά επί της ουσίας, ελάχιστη σημασία έχουν. Ένα νέο ζήτημα που έχει προκύψει είναι το θέμα με τη γραφειοκρατία και τη μη αποστολή του ΦΕΚ για την αλλαγή σκυτάλης στην προεδρία της ομάδας. Λες και είχε ξεμείνει η ομάδα από ανοιχτά μέτωπα και χρειαζόταν να τύχει και αυτό. Αν είναι δυνατόν!

Ο Μαύρος έχει τονίσει πως δε θα αρχίσει τις ζητιανιές όπως σχεδόν όλοι οι προκάτοχοί του. Σκοπός του είναι να δημιουργήσει μια ΑΕΚ στηριζόμενος αποκλειστικά στον κόσμο της ομάδας και με τον τρόπο αυτό το μαγαζί ΑΕΚ να γίνει μακροπρόθεσμα ελκυστικός στόχος μεγαλοεπενδυτών. Επί λέξει είπε: «Νομίζω ότι παρά τη δυσκολία των καιρών, ο καθένας είναι εις θέση να διαθέσει ένα εικοσάρικο για την ΑΕΚ». Το κατά πόσο είναι αυτό εφικτό, δεν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε-συνήθως η ιστορία είναι ο καλύτερος κριτής όλων μας. Μακάρι ο κάθε Ενωσίτης να διαθέσει ακόμη μεγαλύτερο ποσό από το προαναφερθέν (άλλωστε υπάρχουν και τα διαρκείας που φέτος είναι -αναμενόμενα- πιο φθηνά από ποτέ). Ακόμη και αν όμως κάτι τέτοιο τελικά συμβεί, δε γνωρίζουμε αν αρκεί για να σώσει μία ομάδα του βεληνεκούς της ΑΕΚ.

Αυτό που προσωπικά με κάνει απαισιόδοξο είναι το γεγονός ότι ο Ιούνιος μαζί με το Euro τελείωσαν και είμαστε ακριβώς στο ίδιο σημείο που ήμασταν πριν αυτό αρχίσει. Αν υπήρχε μια πιθανότητα να γίνουν κάποιες μυστικές κινήσεις για το καλό της Ένωσης, η περίοδος που έπρεπε να γίνουν μόλις τελείωσε. Σε 2-3 μέρες που τα φλας θα έχουν αφήσει τον Πίρλο, τον Μπαλοτέλι, το φαινόμενο «Πραντέλι» με τα τέσσερα κεντρικά χαφ, το φαινόμενο των τριών τελικών της «Ισπανίας», τον Ινιέστα, τον Κασίγιας κλπ κλπ, όλος ο Ενωσίτικος κόσμος θα περιμένει πως και πώς να ακούσει ευχάριστα από το μέτωπο ΑΕΚ και ο χώρος για μη αναμενόμενες εξελίξεις θα έχει αδειάσει μαζί με την άμμο στην κλεψύδρα.

Μιας και αναφερθήκαμε στο Euro, πρέπει να πούμε ότι σχεδόν όλος ο φίλαθλος κόσμος αναμένει το αυριανό παιχνίδι με μεγάλο (στοιχηματικό ή μη) ενδιαφέρον. Πολλοί αναρωτιούνται: «θα μπορέσει το ιταλικό κέντρο να βρει απαντήσεις στην ισπανική κυκλοφορία;».  Εγώ προσωπικά θα αντέστρεφα λιγάκι την προηγούμενη ερώτηση. Βλέπω πιο πολύ Ιταλία παρά Ισπανία. Βλέπω οι κουρασμένοι χαφ της Ισπανίας να μην έχουν λύση στο παθιασμένο (Μαρκίζιο,Ντε Ρόσι) και τεχνικό (Πίρλο,Μοντολίβο) παιχνίδι των Ιταλών. Για να βρει απαντήσεις ο Ντελ Μπόσκε σε αυτή την αριθμητική ανισορροπία, είμαι βέβαιος πως θα προτιμήσει τον Φάμπρεγκας σε ρόλο (ψευτο)σέντερ φορ για να βοηθήσει με την ποιότητά του προς αυτήν την κατεύθυνση. Επίσης, δε θα εκπλαγώ αν για τον ίδιο λόγο, δούμε στην ίδια 11άδα μαζί και Τσάβι και Μπούσκετς και Τσάμπι Αλόνσο αλλά και Ινιέστα.

Εν κατακλείδι, βλέπω ένα παιχνίδι αλληλοεξουδετέρωσης που θα κριθεί στο ένα γκολ, αν αυτό βέβαια καταφέρει και μπει. Ίσως και η παράταση ξανακάνει την εμφάνισή της με ένα σκορ 0-0 στο πρώτο 90λεπτο ή 1-1, μόνο στην περίπτωση όμως που καταφέρει και προηγηθεί η Ιταλία.